Z głową w chmurach...

Wracam tu po takim czasie...właściwie przypadkiem, przeczytałam całego bloga i stwierdzam byłam tak niedojrzałą osobą, że odzyskałam hasło i musiałam to skasować, choć łezka mi się w oku zakręciła. Wakacje, matura, miłość... dopiero teraz patrząc z perspektywy czasu rozumiem pewne rzeczy. Z tego miejsca jestem winna przeprosiny wielu osobom rok 2012 zaczynam na nowo z nowymi postanowieniami i z nowa motywacją.

Co się działo przez ten cały czas kiedy zapomniałam zupełnie, że mój blog w ogóle istnieje??

radość, łzy, zrezygnowanie, miłość, szczęście, milion załamań, obietnic, rozczarowań

Czyli coś z czego składa nam się nasza egzystencja. Poza tym to ja ta sama Daga:)

Ostatni wpis był na etapie matury, teraz mam za sobą licencjat, jestem w trakcie mgr. i jakoś nie wydaje mi się to strasznie. Jak to u mnie nic nie może być normalnie więc w ostatniej chwili zmieniłam kierunek mgr i jeżdżę sobie do Wrocławia do szkoły, zawsze jakaś odskocznia od szarych Katowic. Mam za sobą ( chyba bardziej chciała bym mieć już za sobą) burzliwy związek z mężczyzną nieodpowiednim, z którym prawdopodobnie mogłam być już w związku małżeńskim. Przez ten czas zrozumiałam wiele rzeczy..a mianowicie: osoba która kocha jest wstanie poniżyć się do granic możliwości, życie wcale nie jest kolorowe aczkolwiek nie jest tak źle jak myślałam, wcale nie jestem gotowa do jakiegokolwiek związku, baa nigdy nie byłam gotowa, przyjaźń jest ważna i nie warto nigdy jej poświęcać, na kosmetologie wcale nie idą głupie idiotki, a na informatykę mole komputerowe, Wrocław to piękne miasto itp....

Z tego miejsca dziękuję:

Pannie K., Sabince, (choć rzadko się widzimy zawsze jesteś) Pannie M i Pannie O.